De krokodil is dood!

Gisterochtend rond deze tijd had ik net mijn interview voor het Friesch Dagblad afgerond. Een leuk interview, maar ik moet wel constateren dat (na het lezen zonet) er een aantal fouten instaan, die er niet in hadden moeten staan. Zo ben ik niet niet naar Zuid-Afrika gegaan omdat ik er al geweest was, maar puur omdat ik het gevoel had dat ik hier naar Haiti toe moest. Ik werk ook niet voor de organisatie WHM, maar BHM, wat ik duidelijk uitgelegd heb: BAPTIST Haiti Mission. Dat is de reden dat mensen dus hun interviews voor het plaatsen lezen, wat ook mijn bedoeling was geweest, maar helaas heb ik 'm nog niet op mijn mail zien verschijnen. Desalniettemin ben ik blij dat Haiti weer terug in het nieuws is, want hulp blijft nog steeds hard nodig.

Gisterochtend zijn Nicole en in richting het 'boysappartement' gegaan. Michael, de voorlopig laatst overgebleven jongen, is vertrokken, en dus moest de hele boel schoon. Nu had hij het echt supernetjes achtergelaten, maar er hing een LUCHT daarbinnen. Niet grappig. Gewapend met handschoenen, bleekmiddel en luchtverfrisser hebben we de boel zo goed en zo kwaad als kon schoongemaakt, en het is nu klaar voor het volgende mannelijke slachtoffer.

Nu heb ik verteld over de cholera'kliniek' die hier opgericht wordt (of het nou alleen in het Friesch Dagblad staat, of ook op de site, ik weet het niet meer). Het is in ieder geval mijn eerste verhaal geweest wat ik zelf uit mocht gaan werken. We zijn met twee mannen van de Franse NGO ALIMA gaan praten. Zij werken samen met ons ziekenhuis hier, en bieden preventie en verzorging aan cholerapatienten.

Daarnaast hebben we Dr. Pradip K. Bardhan ontmoet. Hij is een expert op het gebied van cholera, en werkt in Bangladesh al 25 jaar met patienten en doet onderzoek naar de ziekte. Voor het ziekenhuispersoneel, studenten en geinteresseerden heeft hij een lecture gegeven over cholera. Hoe voorkom je het, en hoe genees je het. Het blijkt uiteindelijk een ernstige vorm van diarree, die uitdroging tot gevolg heeft. De enige remedie is drinken, drinken, drinken. Of zo mooi in Engels: hydrating.

Gistermiddag was het dan tijd om even wat dingen uit te werken, met name dus dat verhaal. Halverwege de middag kwam Nicole met een ernstige mededeling: de krokodil is dood. Nu weet ik dat alles wat leeft dood kan gaan, maar kom op; een krokodil? Een van de guards had tegen N. gezegd: no, he's just sleeping under the water. Althans, dat hoopte hij. Maar het is zo dood als.. een krokodil.

Vrijdag pizzanight, en dat werd gevolgd door gamenight, waar we nog wat verhalen verzameld hebben en gewoon sociaal geweest zijn! En na mijn korte nacht moest ik vanochtend om zes uur alweer bij de koorrepetitie zijn. Toen er om zeven uur nog niemand was, ben ik maar weer naar bed gegaan. Haiti is leuk, Haitiaanse tijden zijn ook leuk, maar als ik 's ochtends om zes uur mijn bed uit moet en er is niemand, dan is dat minder grappig? Got it?

P.s. N. is er van overtuigd dat ze cholera heeft. En ze is er ook van overtuigd dat ik het ook ga krijgen. Heerlijk. Het motto is: gewoon in meegaan. Dramatisch gaan doen, zeggen dat je inderdaad cholera hebt, maar nog steeds goed aan het drinken bent. Zo snel dehydraten wij nou ook weer niet. ;)