Het weekend was weer heerlijk. Dat wil zeggen: we hebben lekker gewandeld, zijn weer langs Wings of Hope gegaan, hebben souveniers geshopt en gewoon lekker rustig aan gedaan. We zijn niet naar de kerk geweest gister, vanwege de elections. Die nog steeds bezig zijn, omdat mensen voor elkaar gaan stemmen, wat dus niet mag, maar vanwege corruptie etc. heeft dus nog lang niet iedereen kunnen stemmen. Wanneer gaat dit gebeuren? Geen idee. Wanneer de tijd daar is geloof ik.
Daarnaast hebben we (en we is trouwens N., J., Brad (ons 'nieuwe' mattie van Samaritan's Purse, is hier met 'vakantie' om aan school te werken, kent trouwens Betsy Lynn Hall (voor mijn matties die afgelopen zomer mee waren ;)))) een marathon Lark Rise to Candleford gehouden. Een op en top Britse vrouwenserie (wat Brad er eerst van weerhield te komen) maar wat eigenlijk te grappig is voor mannen om het niet te gaan kijken. Gisteren hebben we dit laatste weekend als 'roomies' afgesloten met pannekoeken en, yes, Lark Rise.
Vandaag is dan een trieste dag. Vanochtend om zeven uur stond de auto klaar (met Jeff erin) om Janelle en Nicole naar het vliegveld te brengen. Ik mocht gelukkig mee, maar het blijft er niet vrolijker op worden. Zij zijn weg, en ik woon nu in mijn eentje in een vrij groot huis voor je eentje in Haiti. Ik ben dus ook net verhuisd, naar de slaapkamer van Nicole, zodat buurvrouw miss Darlene haar woonkamer weer terug kan krijgen (waar ik 2,5 week in geleefd heb). Ik mis ze nu al. Maar ja, Janelle moet werken en Nicole moet trouwen. Logisch.
Naast het feit verhuizen heb ik vandaag iets geweldigs ontdekt. Als WorldServer ben je gewend je was met de hand te doen. Dus ik ben al een week op zoek naar emmer en sop om mijn kleren en ondergoed te gaan wassen. Totdat ik ineens een sleutel in mijn handen kreeg geduwd; dit is van het washok. Ik blij natuurlijk, fantastisch, een hok vol met emmers, en water, en sop, om mijn was te gaan doen.
Niets van dat alles.
Een hok met twee WASMACHINES en twee DROGERS. Mensen, wat mag ik me weer gelukkig prijzen. Het enige wat ik dus zonet hoefde te doen is mijn vuilewaszak omkeren in een draaiende ton, sop erbij, klepje dicht, knopje aan en wachten!
Daarnaast ben ik vandaag in de zogenoemde 'ikbenblankenwestersfout' gevallen. Het zit namelijk zo. Ik ben natuurlijk heel zielig nu, omdat Nicole en Janelle zijn weggegaan. Buiten dat was het brood op, en ben ik een beetje klaar met alleen maar cereals eten. Dus vroeg ik Jeff, op onze weg terug, of we ook even bij een grocery store konden stoppen. (According to N. en J. blijk ik obsessed met het doen van boodschappen, maar kom op, wat is er nou leuker dan zelf boodschappen doen?) Jeff besloot te stoppen bij de Giant, en dat is (zoals ik al eerder aangaf) de Harrods onder de supermarkten hier.
Wat zie ik dus? Volkoren crackers, yoghurt en cola. Ik ben alleen en zielig, dus het kan en mag. Verder natuurlijk nog de reguliere boodschappen, maar gewoon ook normaal en westers voedsel. Ik reken af (968 Gourdes in totaal) en stap weer bij Jeff in de auto naar de Missie, trots op mijn net gekochte boodschappen.
In de auto besluit ik 'ns even te kijken wat ik nou eigenlijk uit heb gegeven. Na veel rekenen, blijkt het rond de 18 euro uit te komen. Toch best veel geld, voor 6 of 7 dingen. Ik had 't moeten weten. Alles wat geimporteert wordt bij ons vandaan (kom op mensen, ik heb WASAcrackers) kost 10x zoveel. Heel hard genieten en niet teveel eten dus. ;)
P.s. (en deze ps is voor de familie Van der Zee) IK ZIE ALLEMAAL CAT-AUTO's RIJDEN! Ik heb de shovel die ik meegekregen heb nog niet herkend, maar wel van die walsauto's en andere graafmachines. Heel cool. Dat wilde ik dus even vertellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten