Ziekenhuis deel 1

Of ik hier nog wel iets kan doen met die rellen? Dat is de eerste vraag die ik even moet beantwoorden. Jazeker. Ik ben bezig met een proposal voor Chris, en dat houdt toch heel veel lezen en typen in. Dus dat kan lekker op de missie zelf, en daar hoef ik niet voor de straat op. Daarnaast hebben 'ze' besloten rust te houden tot morgen, dus vanaf morgen worden er weer rellen verwacht. Maar dat zeiden 'ze' maandag ook. Dus we gaan het meemaken, en gewoon rustig afwachten, en doorgaan.

Het zijn dus zeker de rellen niet die mijn werk stilgelegd hebben. Na een aantal ramdagen kreeg ik zaterdag koorts. Meer dan slapen en Lord of the Rings kijken zat er helaas niet in. Zondag na de kerk ging ik ook maar weer slapen tot bijbelstudie, en maandag heb ik ook praktisch de hele dag op bed gelegen. Toen maandagnacht kreeg ik buiten het 'koortsige griepgevoel' ontzettende maagpijn, wat niet heel erg gezellig is, kan ik u vertellen, en dus lag ik gister weer de hele dag op bed, en de maagpijn hield ook aan. Beetje jammer, om in Haiti (waar je dan maar 7 weken bent) 4 dagen op bed te liggen.

Vanochtend kwam dr. Bernard naar mijn appartement (hoevaak komt in NL de dokter nog bij je thuis) om mij even te checken. Bloeddruk: 120/80 (geen idee wat het zegt, maar hij zei: perfect). Your heart is very very slow, but I assume you practice sports. Slimme man. Alles was goed, geen cholera, want geen diarrhea and no vomiting. Heel fijn. Ik moest maar even naar zijn kantoor komen, want dan gingen we even bloedtesten doen en kreeg ik medicijnen.

Slik.

Bloedtesten in Haiti?

Goed, ik naar dr. Bernhard. Dokter schrijft een briefje, en zegt: ga maar naar het lab. Eenmaal bij het lab aangekomen zegt men: je moet betalen meiske, daar. En dan wijzen ze, en dan kun je weer gaan. Onderweg naar 'daar' kwam ik een man tegen, die zei: waar ga je geld vandaan halen dan? Je moet even naar Pastor Baker, die gaat dat dan eerst betalen en zet het op je rekening. Ik naar Pastor Baker, centjes halen, 70 haitiaanse dollar in totaal, en weer terug naar 'daar'. 'Daar' bedenkt men ineens dat het toch 80 haitiaanse dollar kost, want ik ben een nieuwe patient, en registreren kost ook geld. Dus weer terug naar Pastor Baker, voor 10 haitiaanse dollar, en weer naar 'daar'. Ik begon de ochtend zonder koorts, maar tegen de tijd dat ze mijn bloed gaan prikken zit er wel weer enige verhoging in.

'Daar' is alles geregeld, en dus mocht ik terug naar het lab. SJITTA, wat betekent: zittengaan en wachten. De alleraardigste mevrouw (die mij met handgebaren duidelijkmaakte dat ik van mijn hand een vuist moest maken en de boel aan moest spannen terwijl zij  met een uit de kluiten gewassen postelastiek mijn spier afbond) tapt maarliefst 1 buisje bloed af. Daarna krijg ik een bekertje. Leuk! Wat ga ik daarmee doen? 'Oh, you go do pipi.' 'Oh, ik dacht het niet' 'Ohjawel' 'En waar dan?' 'Daar!' (weer een andere daar hoor, voor de duidelijkheid. Een daar met 4 'toiletten'.

Goed, als de zuster zegt dat je 'pipi' moet gaan doen, dan doe je pipi. Dus ik loop de straat over (langs zo'n 40 Haitianen die ook wachten) en ga de toiletten binnen. Voor de kenner: Het komt aardig in de richting van Gonaives. Toilet 1 zat dicht, toilet 2 dreef een vaste substantie, toilet 3 dreef een 'ietsmindervaste' substantie en toilet 4 was zeiknat van mensen die daar ook pipi hadden gedaan. Dat betekent dus staan, en hopen dat je volledig in je te kleine bekertje plast. Alles goed en wel, en gelukt, en ik dus weer de straat over, dit keer met een gevuld bekertje, en nagekeken door nog steeds dezelfde 40 haitianen.

Tot zover deel 1, want ik kreeg het volgende bericht mee: you wait, and come back at 12 o'clock. Than we have results for you.

Ik ben benieuwd.