Een hele goedemiddag (avond voor jullie) vanuit de stilte voor de storm in Haiti. Ik heb daadwerkelijk geen idee waar we gebleven zijn, dus we gaan jullie maar een kleine update geven van de afgelopen week. Inmiddels zijn er 2 huizen opgeleverd (van de groep Dutchies), en 2 bijna af, en we hebben nog 4 huizen bezocht die van hun geld gebouwd zijn. De groep bouwt als bouwvakkers en boeren (en toevallig zijn ze dat ook allemaal, dus dat komt mooi uit, die woordspeling!) en gaat erg snel. De oplevering mochten wij bij zijn, want Stein en ik zijn verantwoordelijk voor het onderdeel storytelling. Nu was ik dat al een tijdje geweest natuurlijk, dus niets nieuws (zie de titel van de blog), maar Steinar is van de phototelling, en dat is toch wel handig bij het storytellen. Samen zijn we dus een goed team, maken mooie stukjes waar Deborah heel blij mee is en gaan in vrede met elkaar om als zakelijk partners. We hebben mooie ritjes gemaakt naar de huizen toe ook, in de Big Reds. Ik heb er al vaker over vertelt, maar een soort van veredelde golfkarren, die heel hard kunnen scheuren op weggetjes die daar niet bedoeld voor zijn. En dat maakt het juist zo leuk. Bij gebrek aan ruimte mochten wij samen naast Deborah zitten op de passagiersstoel (klef en romantisch, het mag dus wel Lies!) en hebben we haar even opgestookt om beter te rijden dan haar man Kyrk, en alles in 2wheeldrive te doen, ipv 4wheeldrive. Het is trouwens wel ontzettend gaaf om te zien hoe dankbaar de mensen zijn. Een van de nieuwe huis eigenaren was zo dankbaar dat hij z'n groententuin inging, en ons toch een lading groente meegegeven heeft, dat is niet normaal. Hij scheurde de wortels uit de grond, haalde tomaten van de plant, rukte kolen van zijn tuintje. Ontzettend lief!
Vrijdag zijn we naar de markt in Kenscoff geweest, omdat de groep Dutchies natuurlijk nieuw is, en ze van Kyrk moesten zien hoever mensen moesten lopen voor hun geld, en wat je voor 400 gourdes (10 US dollar) kunt kopen. Nu vind ik alles wat lief en klein is leuk, (net als het pasgeboren geitje op de missie) dus ik zei tegen Steinar: gaan we een geit kopen voor 25 dollar? .. Mocht niet.. was te duur. Dus ik uitzoeken wat een kip dan kostte. 8 dollar. Mocht ook niet. Ik mocht dus geen kip en geit, en hoop dat ik veel medestanders in NL heb, die het heel zielig voor mij vinden dat Steinar mij geen beestje gunde. Steinar op zijn beurt vind dat ik me niet aan moet stellen, en dat het juist zielig is voor die beestjes om ze te kopen, omdat wij ze dan ook op moeten eten. De markt zelf was chaotisch, druk, stinkend naar gedroogde vis, maar wel erg leuk om mee te maken!
Zondag hebben we een hike gedaan, met Chris en zijn vier dochters. Dat betekent: eerst 3 kwartier naar beneden glijden, en zorgen dat je je goed vasthoudt aan alle bomen en takken die je maar kunt vinden. De weg is 'slippery and wet', en heel erg steil. Het laatste stuk moesten we zelfs aan een touw naar beneden, want dat was een beetje te gevaarlijk, zonder bomen en takken. Daarna hebben we gewandeld door de rivierbedding, en kwamen we uiteindelijk (Ytje zeiknat en Steinar droog) bij de waterval aan. Ontzettend mooi gebied, lekker water (dat weten alleen Ytje's voeten) en een gescheurde rok, omdat ik toch net als de mannen wel even bij de waterval omhoog wilde klimmen. De weg terug was nog het minst. Een dik halfuur omhoog wandelen. Dat voel je aan je ademhaling (ijle lucht hier, bergen ja) en aan je kuiten. Maargoed, dat hebben we ook allemaal weer overleefd. Dus Appie en Lies, wij mogen onze eerste hoogtetraining overslaan, want die hebben we al dubbel en dwars gehad!
De rest van deze week bestond uit verven, verven en verven. Nouja, we moesten eerst alle plakkieplakkieverf van de muur afscrapen. Dat was rukwerk. Serieus. R.U.C.K. Bah. 4 uur bezig geweest om een muur leeg te schrapen. De rest van de dagen hebben we benut om de muur weer op te verven, maar het dekt nog steeds niet. Steinar:'Als ik een bouwmarkt in de buurt had, zorgde ik dat ik WEL goede verf had.' Maargoed, Jean Claude komt morgen, dus we kunnen nu niet meer verder verven. Was erg enerverend en ontzettend intelligent werk. Anyways, dat waren onze dagen dus deze week. Echt te gek. (De rest was wel leuk hoor, leuk praten met Marie-Lou, onze keukenprinses die gek is op Steinar, uit eten naar het restaurant, rummikubben, blablabla...)
Daarbij moet ik nog vermelden dat we ook elke ochtend tussen 7.30 en 8.30 verbannen worden omdat de groep GoedemorgenGesprekken wil houden, en wij op het bankje zitten, en alle mensen begroeten (had ik al eens gezegd zeker?) en dat de kindjes van Kyrk en Deborah ook gekker dan gek op Steinar zijn, wat betekent dat ze of op de missie bij ons zijn, of tijdens de ritjes in de Big Red, en dat er altijd 2 plaatjes gereserveerd zijn in de Dining Hall voor Jietza (want nee, ik heet niet Ytje!) en Steiner. Aan aandacht geen gebrek hier!
En nu zitten we dus in de stilte voor de storm. Want Emily komt vandaag. Emily is momenteel nog een tropische storm, maar ze heeft orkaanpotentie. Ze arriveert aan het eind van de dag, en de voorspelling is dat het morgen de hele dag met bakken uit de hemel regent. Morgen wordt dus een spelletjesdag, want waarschijnlijk gaat er geen truck weg! Maar we houden jullie op de hoogte, en anders vermeldt NU.nl vast wel iets, want ons internet is niet echt zo flexibel als een elastiekje. Het moet zin hebben, en anders heeft dat het niet, en dan gebeurt er ook niets.
Tot zover was het het dan weer gok ik. We zijn veel vergeten ook, maargoed, je moet ook niet al het leuke al op internet zetten, en dan thuiskomen en verwelkomd worden met de woorden: 'Jullie hebben het leuk gehad lazen we. Mooi zo. Koffie?'
Liefs!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten